Wiktor Żwikiewicz

Wiktor Żwikiewicz (ur. 19 marca 1950 w Bydgoszczy) – polski pisarz science fiction panasonic mens shaver.

Ukończył Technikum Geodezyjne, od 1971 do 1975 pracował w Bydgoskim Przedsiębiorstwie Geodezyjno-Kartograficznym. Od 1975 do 1979 działał w studenckim teatrze „Próba” jako scenarzysta, reżyser oraz aktor. Później pracował jako plastyk w bydgoskim Kombinacie Budowlanym „Wschód” oraz jako specjalista od reklamy w Teatrze Polskim w Bydgoszczy. W 1979 założył Bydgoski Klub Miłośników Fantastyki „Maskon”.

Debiutował w 1971 opublikowanym na łamach „Młodego Technika” opowiadaniem Zerwane ogniwo. Jego utwory ukazały się w takich czasopismach jak „Nurt”, „Problemy”, „Przegląd Techniczny” oraz w almanachach: Kroki w nieznane, Wołanie na Mlecznej Drodze, Stało się jutro, Wehikuł wyobraźni i Gość z głębin. Jest autorem ilustracji i okładek do swoich książek. Jego utwory to często eksperymenty myślowe, dotyczące zachowania człowieka w ekstremalnych sytuacjach i stawiające pytania ontologiczne. Ich przesłanie jest zwykle wieloznaczne. Jego utwory tłumaczone były na bułgarski, czeski, niemiecki, rosyjski, słowacki, węgierski dry case. Od stycznia do grudnia 2007 roku na łamach miesięcznika „Science Fiction, Fantasy i Horror” ukazywał się wywiad – rzeka z Wiktorem Żwikiewiczem („Żwikipedia”), który prowadził Marek Żelkowski. Obaj autorzy redagowali w miesięczniku „SFFH” kącik recenzji książkowych pod nazwą „Żerowisko na Żwirowisku”. Obecnie obaj autorzy co dwa tygodnie nadają audycję „Bibliotekarium”, która ukazuje się na antenie internetowego Radia Paranormalium.

Obecnie pracuje nad kilkoma niewydanymi książkami how to tenderize meat without a tenderizer, po których “jego czas dobiegnie końca”.

USNS Bartlett (T-AGOR-13)

USNS Bartlett (T-AGOR-13) was a Robert D. Conrad-class oceanographic research ship acquired by the U.S. Navy in 1969. She was named after oceanographer Captain John R. Bartlett, USN. She was placed in service for a period of time tenderizers in baking, and in 1993 was transferred to the Navy of Morocco.

Bartlett was built by the Northwest Marine Iron Works Portland, Oregon. She was laid down on 18 November 1965 and launched on 24 May 1966 and turned over to the Navy on an unknown date as USNS Bartlett (T-AGOR-13) and manned by the Military Sea Transportation Service water bottle with handle.

Bartlett was placed in service, but the record of her history is not summarized by Navy. The ship is mentioned in oceanographic reports and literature. For example, the ship’s use in planting two acoustic sources onto the top of Cobb Seamount between 25 and 30 July 1973 for an experiment is covered in a report of the Naval Research Laboratory runners utility belt. In 1990 the ship spent some time in the North West Atlantic Ocean according to a data set of temperature and salinity measurements collected using CTD/XBT. Bartlett was one of two AGOR ships, the other was De Steiguer (T-AGOR 12), assigned as pool vessels for west coast Naval laboratory use according to a 1970 report. Bartlett and De Steiguer were assigned to the U.S. Naval Oceanographic Office for operation.

After being struck from the Navy List on 30 August 1993, Bartlett was approved on 26 July 1993 under the terms of the Security Assistance Program for a transfer to Morocco, where she then entered into service with the Moroccan Navy as Abou El Barakat Al Barbari.

Egzoszkielet wspomagany

Sztuczny egzoszkielet lub pancerz wspomagany – mocowana na zewnątrz ciała powłoka, której celem jest wzmocnienie siły mięśni użytkownika. Egzoszkielet może wzmacniać wszystkie partie mięśni lub tylko niektóre (np. sztuczne ramię).

Poruszanie się w egzoszkielecie zależy od kilku czynników (właściwego dopasowania egzoszkieletu, odpowiedniego oprogramowania komputera sterującego, możliwości sterowania nim osoby z niego korzystającej). Za ruch urządzenia odpowiedzialny jest zazwyczaj system siłowników elektrycznych, pneumatycznych lub hydraulicznych mocowanych w jednolitej osłonie (kombinezonie). Aktywne egzoszkielety są zasilane przy pomocy różnego rodzaju silników lub energią z akumulatorów. Ruch jest nadzorowany zazwyczaj poprzez sterownik w postaci komputera.

Tematyka sztucznych egzoszkieletów jest poruszana w literaturze, filmach, czy grach SF, jak również jest tematem projektów badawczych prowadzonych w rzeczywistości. Pierwsze próby stworzenia egzoszkieletu sięgają lat 60. dwudziestego wieku glass with water, kiedy to firma General Electric prowadziła badania związane z projektem Hardiman. Jednakże próby te, podobnie jak inne zakończyły się niepowodzeniem (w projekcie Hardiman ukończono jedynie ramię). Za przyczynę podaje się brak możliwości technicznych niezbędnych do ich realizacji w owym czasie. Obecnie prace nad egzoszkieletem są znacznie bardziej zaawansowane, o czym może świadczyć np. projekt BLEEX lub HAL 5.

Obecnie na świecie (głównie w USA i Japonii) trwają prace nad różnymi wersjami egzoszkieletów, jednak głównie z założeniem wykorzystania w celach wojskowych – dla poprawienia zdolności bojowych żołnierza na polu walki.

Egzoszkielety mogą mieć również zastosowanie dla celów cywilnych, np.

Sterowanie egzoszkieletem odbywać się może na 4 sposoby:

1) Sterowanie mechaniczne – osoba jest częściowo sprawna i ma możliwość kontrolowania egzoszkieletu manualnie np. rękami za pomocą joysticka.

2) Sterowanie głosem – osoba nie ma możliwości ruchowych, ma jednak możliwość wypowiadania komend głosowych free football jersey, które są przesyłane poprzez mikrofon do komputera, a w nim odpowiednio interpretowane na odpowiadającą danemu zwrotowi funkcję egzoszkieletu (czynność), po czym z komputera wysyłana jest do sterownika egzoszkieletu odpowiednia seria instrukcji do wykonania (zadziałania odpowiednich siłowników) – np. odpowiadających czynności podnieś rękę, wstań, idź itp.[potrzebny przypis]

3) Sterowanie czujnikami naskórnymi lub podskórnymi (implantami) – metoda polegająca na założeniu pacjentowi serii implantów, które wzmacniając impulsy nerwowe, odczytują na ich podstawie intencje ruchowe osoby, a następnie przekazują te „intencje” (wzmocnione impulsy) do komputera sterującego. W przypadku tej metody wymagana jest częściowa sprawność układu nerwowego.

4) Sterowanie egzoszkieletem mogłoby się odbywać bezpośrednio z użyciem sygnałów bioelektrycznych z ośrodkowego układu nerwowego – po podłączeniu do głowy użytkownika egzoszkieletu zestawu elektrod interfejsu mózg-komputer sygnały odzwierciedlające zamiar ruchu byłyby przekazywane do sterownika egzoszkieletu, który na tej podstawie uruchamiałby odpowiednie funkcje egzoszkieletu. Mogłoby to umożliwić wykorzystanie egzoszkieletu osobom po uszkodzeniach rdzenia kręgowego, ale z zachowanymi funkcjami kory ruchowej mózgu oraz funkcjami poznawczymi umożliwiającymi bezpieczne (dla nich i otoczenia) korzystanie z egzoszkieletu. Badania nad tym rozwiązaniem prowadzone są w ramach zakończonego projektu MINDWALKER i kolejnych .

Queens Park Rangers FC

Queens Park Rangers (vaak afgekort tot QPR) is een Engelse voetbalclub, opgericht in 1882 door het samengaan van de clubs St Jude’s en Christchurch Rangers. De club komt sinds 2015 weer uit in de Football League Championship en speelt zijn thuiswedstrijden op Loftus Road.

QPR werd een professionele voetbalclub in 1889 en werd vernoemd naar de wijk Queen’s Park waar de meeste spelers indertijd vandaan kwamen. In haar beginjaren speelde de club in totaal in twintig stadions, voordat ze op Loftus Road begonnen te spelen vanaf 1917. Deze thuisbasis werd alleen in 1931/33 en in 1963 nog tijdelijk verruild voor het nabije White City Stadium, het Olympisch Stadion uit 1908 dat in 1985 plaats moest maken voor het BBC-hoofdkantoor.

In het seizoen 1960/61 behaalde QPR met 9-2 haar grootste overwinning ooit tegen Tranmere Rovers. In het seizoen 1966/67 werd QPR kampioen in de derde divisie. Het won dat seizoen ook de League Cup en werd daarmee de eerste club uit de derde divisie die dat lukte. West Bromwich Albion werd verslagen met 3-2, terwijl QPR met rust nog met 0-2 achter stond. Het jaar erop promoveerde QPR direct door naar de hoogste klasse, waar het slechts een jaar speelde.

Dave Sexton is de bekendste trainer van QPR. Hij leidde de club in het seizoen 1975/76 naar een tweede plek in de Engelse competitie, achter Liverpool. De belangrijkste speler van dat team was Gerry Francis. In 1977 vertrok Sexton naar Manchester United en twee jaar later degradeerde QPR. In 1981 was QPR de allereerste voetbalclub in Engeland die een veld van kunstgras liet aanleggen. In navolging van de club zouden nog enkele andere clubs in Engeland volgen, maar in 1988 besloot men weer om een echte grasmat op Loftus Road aan te leggen. Desalniettemin wist de club in deze periode wel behoorlijk wat succes te boeken. Zo haalde de club in 1982 de finale van de FA Cup, waarin het verloor van Tottenham Hotspur. Een jaar later, onder leiding van Terry Venables kwam de club weer terug op het hoogste niveau. Nadat hij QPR naar een veilige positie in de ranglijst had geleid had, in haar eerste seizoen op het hoogste niveau, vertrok Venables naar Barcelona.

In de seizoenen erop kwamen en vertrokken diverse trainers. Echt succes bleef echter uit, hoewel de club in ieder geval niet degradeerde. In het eerste seizoen van de Premier League eindigde de club als vijfde en eindigde daarmee hoger op de ranglijst dan alle andere Londense clubs, waaronder Arsenal reusable glass bottles. Daarna ging het langzaam, maar zeker steeds minder goed en toen ook nog Les Ferdinand werd verkocht, resulteerde dit in een degradatie in het seizoen 1995/96.

Het seizoen erna degradeerde de club net niet voor de tweede keer op rij. Echter, financiële problemen zorgden ervoor dat een paar seizoenen erna QPR wel terug degradeerde naar de derde divisie. Terug in die divisie eindigde de club als achtste, waardoor zij net geen play-offs mocht spelen. In het seizoen 2002/03 haalde het wel die play-offs, maar verloor de finale van Cardiff City met 1-0.

Het seizoen er op was het eerste succesvolle seizoen voor QPR in jaren. Ze promoveerden weer naar de Football League Championship. Na een indrukwekkende start van het seizoen, leek de club lange tijd in de race voor een plek in de Premier League. Uiteindelijk eindigde de club op een elfde plaats. De jaren daarna waren ze vooral op de eindrangschikking terug te vinden in de middenmoot. Toen QPR’s voorzitter Flavio Briatore in februari 2010 opstapte, werd de voorzittershamer overgenomen door de Indiër Ishan Saksena die al in het bestuur van de club actief was. Aan het einde van het seizoen 2010/11 wist de club beslag te leggen op het kampioenschap van de Championship en na zestien jaar afwezigheid naar de Premier League te promoveren na een 2-0-overwinning op Watford FC.. In augustus 2011 werd bekendgemaakt dat de club in handen kwam van de Maleisische zakenman Tony Fernandes. Hij had de aandelen overgekocht van Flavio Briatore en Bernie Ecclestone waarmee Fernandes een meerderheid van de aandelen kreeg. In het eerste seizoen dat QPR terug was op het hoogste niveuau wist het zich ternauwernood te handhaven in de Premier League. Eind april 2013 degradeerde het echter weer door met 0-0 gelijk te spelen in de beslissende wedstrijd tegen Reading. In december 2013 kwam het nieuws naar buiten dat de club bezig is met de plannen van de bouw voor een nieuw stadion voor QPR. Het nieuwe stadion moet komen te liggen in de wijk Old Oak en naar verwachting moet het stadion in 2018 opgeleverd worden. Na een jaar afwezigheid wist QPR terug te keren in de Premier League nadat het in de play-off finale van Derby County FC wist te winnen: 0-1.. In 2015 degradeerde QPR echter weer naar de Championship.

#Q = #voorronde, #R = #ronde, Groep = groepsfase, 1/8 = achtste finale, 1/4 = kwartfinale, PUC = punten UEFA coëfficiënten

1 Smithies · 2 Furlong · 3 Bidwell · 4 Hall · 5 Onuoha · 6 Lynch · 7 Freeman · 8 Cousins · 9 Washington · 12 Mackie · 13 Ingram · 17 Smith · 18 Robinson · 20 Baptiste · 21 Luongo · 24&nbsp glass bottle packaging;Perch · 27 Shodipo · 29 Kakay · 30 Eze · 32 Hämäläinen · 33 Chair · 34 Osayi-Samuel · 37 Smyth · 38 Wheeler · 40 Sylla · Coach: McClaren

Aston Villa · Birmingham City · Blackburn Rovers · Bolton Wanderers · Brentford · Bristol City · Derby County · Hull City · Ipswich Town · Leeds United · Middlesbrough · Millwall · Norwich City· Nottingham Forest · Preston North End · Queens Park Rangers · Reading · Rotherham United · Sheffield United · Sheffield Wednesday · Stoke City · Swansea City · West Bromwich Albion · Wigan Athletic

STS-51-G

STS-51-G var en romferd, arrangert av NASA med romfergen Discovery. Discovery ble skutt opp den 17. juni 1985 og landet 24. juni samme år. STS-51-G var den 18. romferden til NASA og Discoverys femte.

(#) Viser antall romferder de har vært på

STS-51-G hadde med seg en franskmann og en saudiaraber waterproof pouch dry bag case. Sultan bin Salman Al Saud var den første araber, muslim og kongelige i verdensrommet. STS-51-G transporterte med seg tre kommunikasjonssatellitter, deriblant en arabisk og en meksikansk. Alle tre kom inn i sine planlage baner. Spartan 1 ble også fraktet med opp, og denne hadde med seg flere eksperimenter, deriblant flere franske.

Arabiske 1-B frigjøres

Morelos 1 frigjøres

Telstar 3-D frigjøres

Spartan 1 etter frigjøring

STS-1 · STS-2 · STS-3 · STS-4 · STS-5 · STS-6 · STS-7 · STS-8 · STS-9 · STS-41-B · STS-41-C · STS-41-D · STS-41-G · STS-51-A · STS-51-C · STS-51-D · STS-51-B · STS-51-G · STS-51-F · STS-51-I · STS-51-J · STS-61-A · STS-61-B · STS-61-C · STS-51-L (Challenger-ulykken)

STS-26 · STS-27 · STS-29 · STS-30 · STS-28 · STS-34 · STS-33 · STS-32 · STS-36 · STS-31 · STS-41 · STS-38 · STS-35 · STS-37 · STS-39 · STS-40 · STS-43 · STS-48 · STS-44 · STS-42 · STS-45 · STS-49 · STS-50 · STS-46 · STS-47 · STS-52 · STS-53 · STS-54 · STS-56 · STS-55 · STS-57 · STS-51 · STS-58 · STS-61 · STS-60 · STS-62 · STS-59 · STS-65 · STS-64 · STS-68 · STS-66 · STS-63 · STS-67 · STS-71 · STS-70 · STS-69 · STS-73 · STS-74 · STS-72 · STS-75 · STS-76 · STS-77 · STS-78 · STS-79 · STS-80 · STS-81 · STS-82 · STS-83 · STS-84 · STS-94 · STS-85 · STS-86 · STS-87 · STS-89 · STS-90 · STS-91 · STS-95 · STS-88 · STS-96 · STS-93 · STS-103 · STS-99 · STS-101 · STS-106 · STS-92 · STS-97 · STS-98 · STS-102 · STS-100 · STS-104 · STS-105 · STS-108&nbsp free bpa water bottles;· STS-109 · STS-110 · STS-111 · STS-112 · STS-113 · STS-107 (Columbia-ulykken)

STS-114 · STS-121 · STS-115 · STS-116 · STS-117 · STS-118 · STS-120 · STS-122 · STS-123 · STS-124 · STS-126 · STS-119 · STS-125 · STS-127&nbsp where can i buy bpa free water bottles;· STS-128 · STS-129 · STS-130 · STS-131 · STS-132 · STS-133 · STS-134 · STS-135

Enterprise · Columbia · Challenger · Discovery · Atlantis · Endeavour

Вальрас, Леон

фр. Marie Esprit Léon Walras

16 декабря 1834(1834-12-16)

Эврё, Франция

5 января 1910(1910-01-05) (75 лет)

Монтрё, Швейцария

Франция

экономика

Лозаннский университет

лидер лозаннской школы маржинализма

Мари Эспри Леон Вальрас (фр. Marie-Ésprit-Léon Walras; 16 декабря 1834, Эврё, Франция — 5 января 1910 running storage belt, Монтрё, Швейцария) — французский экономист, лидер лозаннской школы маржинализма. С 1870 по 1892 гг. являлся профессором Лозаннского университета best glass water bottle. Основатель теории общего экономического равновесия. Сын Огюста Вальраса.

Леон Вальрас родился в г. Эврё (Франция) в семье философа и экономиста Огюста Вальраса.

Закончил Парижский университет, сначала получив диплом в 1851 году в области литературы, затем в 1853 — в области естественных наук. После неудачной попытки обучения инженерному делу в Горном институте Парижа пробовал заниматься журналистикой, читал лекции, опубликовал любовный роман, работал клерком в железнодорожной компании, управлял банком, обслуживающим сельскохозяйственные кооперативы.

Затем под влиянием отца воодушевился идеей создания социальной науки и разработал грандиозный план осуществления этой цели. От отца воспринял как социалистические убеждения по вопросам налогообложения и земельной реформы (национализация земельной собственности), так и основные экономические идеи (субъективная теория стоимости, математизация экономики).

Научная карьера Вальраса началась после удачного выступления на Международном конгрессе по проблеме налогов в 1860 г. в Лозанне, после чего он получил кафедру политической экономии юридического факультета Лозаннского университета, где проработал до своей отставки в 1892 г. На посту заведующего кафедрой его сменил В. Парето. Уйдя в отставку, Вальрас продолжил активно работать.

В книге «Элементы чистой политической экономии» Вальрас изложил основные принципы общего равновесия.

— Йозеф Шумпетер

Исследованием творчества учёного занимаются Центр междисциплинарных исследований Вальраса – Парето (Лозанна), Международная ассоциация Вальраса и Центр Огюста и Леона Вальрасов (Лион).

Международная ассоциация Вальраса (фр water jugs for sports. L’Association Internationale Walras; AIW) — международное экономическое научное общество; основана в 1997 г. по инициативе профессора Д. Уокера. Главной целью ассоциации является изучение творчества и развитие идей Л. Вальраса. Президентом ассоциации является Р. Баранзини. Членом ассоциации был нобелевский лауреат П. Самуэльсон. Ассоциация провела ряд научных коллоквиумов, посвященных творчеству ученого: 1999 — Париж; 2000 — Дижон thermos stainless steel drink bottle; 2002 — Лион; 2004 — Ницца. В 2006 г. коллоквиум прошел 21-22 сентября в Лозанне.

Pfaff

PFAFF (German: PFAFF Industriesysteme und Maschinen AG, PFAFF Industrial) is a manufacturer of sewing machines and is now owned by the SGSB Co. Ltd.

PFAFF was founded in Kaiserslautern, Germany in 1862 by instrument maker Georg Michael Pfaff (1823–1893). Pfaff’s first machine was handmade, and designed to sew leather in the manufacture of shoes.

In 1885, Georg Michael Pfaff opened a sewing machine shop in London. The PFAFF factory was expanded and modernized. Georg Pfaff, the second son of the founder, took over the management of the company after his father’s death in 1893 and expanded it further with great success.

In 2006 the American equity firm Kohlberg & Company, owner of Singer, acquired Swedish VSM Group, owner of Husqvarna Viking and PFAFF, thereby creating SVP Worldwide.

In March 2013 the German holding company of SGSB Group Co. Ltd. thermos water, ShangGong (Europe) Holding Corp vinegar as meat tenderizer. GmbH, took over 100% of the shares of PFAFF Industriesysteme und Maschinen AG.

Pfaff won the 2006 IMB INNOVATION AWARD 2006 for the Programmed Welding solution with 100% parameter control best water bottle. In 2007 water bottle fan, the expert jury of the interzum award 2007 awarded a newly developed PFAFF pole sewing machine with the award BEST OF THE BEST in the field of upholstery furniture manufacturing and bedding. In the same year, the Initiative Mittelstand PFAFF was awarded the Industry Innovation Prize for the ultrasonic welding machine PFAFF 8310 Cut & Seal. Also, Pfaff sewing machines have frequently been given away as prizes on “The Price is Right,” through the 80’s and early 90’s.

Yu County, Hebei

Yu County black football uniforms, also known by its Chinese name Yuxian, is a county in Zhangjiakou Prefecture in Hebei, China. Yuzhou (蔚州镇) is the county seat.

The area was home to the capital of the state of Dai during the Spring and Autumn Period of the Zhou Dynasty. Under the Qin Dynasty, present-day Yu County was organized as Dai County, with its seat Daixian located northeast of present-day Yuzhou. Daixian also served as the capital of Dai Commandery, overseeing 11 or 13 counties in what is now northwestern Hebei and northeastern Shanxi top bpa free water bottles. Under the Eastern Han, the commandery seat was moved west to Gaoliu (near present-day Yanggao in Shanxi). It returned to Daixian near present-day Yuzhou under the kingdom of Wei during the Three Kingdoms Period before the commandery was abolished in 388. (A separate Dai Commandery was established by the Northern Wei in the 520s, with its seat at Pingcheng hydration backpack running, just northeast of present-day Datong in Shanxi double glass water bottle.)

The city was a former garrison town during the Ming dynasty, serving as part of the defense system protecting the capital Beijing from Mongol invasion.

Towns:

Townships:

Though seldom visited by tourists, the Old City (the earthen rampart walls of which remain in some spots) is home to numerous temples, including the well-preserved Caisheng Temple in honor of the Chinese money god. The restored city tower stands at the center of the old city.

The town is accessible via bus from Beijing’s Liuliqiao Bus Station (near the Olympic Park)

Coordinates: